جواب فعالیت های درس بیست و سوم مطالعات هفتم | عقاید و سبک زندگی مردم در ایران باستان

یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَالْأَبْصَارِ
ای دگرگون‌کننده دل‌ها و دیده‌ها

یَا مُدَبِّرَ اللَّیْلِ وَالنَّهَارِ
ای تدبیرکننده شب و روز

یَا مُحَوِّلَ الْحَوْلِ وَالْأَحْوَالِ
ای گرداننده سال و حال‌ها

حَوِّلْ حَالَنَا إِلَى أَحْسَنِ الْحَالِ
حال ما را به نیکوترین حال دگرگون کن

یک روز از زندگی من در ایران باستان

من نوجوانی سیزده‌ساله هستم و همراه خانواده‌ام در روستایی از دوره ساسانی زندگی می‌کنم. بیشتر مردم روستای ما کشاورز و دامدارند و خانواده من نیز گندم و جو می‌کارد و چند بز و گوسفند نگهداری می‌کند.

صبح: با روشن شدن هوا بیدار شدم و دست و صورتم را شستم. صبحانه ما نان جو، پنیر تهیه‌شده از شیر بز و چند خرمای خشک بود. سپس شلوار گشاد، پیراهن آستین‌دار، کلاه نمدی و کفش چرمی خود را پوشیدم؛ لباس‌هایی ساده و مقاوم که برای کار در مزرعه مناسب بودند.

پیش از ظهر: همراه پدرم به مزرعه رفتم. مسیر آب را در جوی‌ها باز کردیم و علف‌های هرز را از اطراف کشتزار برداشتیم. بعد برای بزها علوفه بردم. مأمور مالیاتی نیز به روستا آمده بود تا سهمی از محصول کشاورزان را برای حکومت ثبت کند.

ظهر: پیش از غذا دست‌هایمان را شستیم و دعای نان خواندیم. غذای ما آش ساده‌ای از گندم، حبوبات و سبزیجات بود. هنگام خوردن غذا کمتر سخن می‌گفتیم و پس از پایان غذا دوباره دست‌هایمان را شستیم.

عصر: مقداری گندم را برای آرد کردن به آسیاب آبی نزدیک روستا بردم. پس از بازگشت، با دوستانم کشتی گرفتیم و پرتاب سنگ و تیراندازی تمرین کردیم. بزرگ‌ترها به ما یادآوری می‌کردند که ورزشکار باید در کنار نیرومندی، راستگو، جوانمرد و یاری‌رسان باشد.

شب: در خانه، مادرم و خواهرم پشم می‌ریسیدند و پدرم ابزار کشاورزی را تعمیر می‌کرد. من نیز در روشنایی چراغ روغنی به آنان کمک کردم. شام نان، ماست و کمی میوه خشک خوردیم و پدرم درباره رسم نوروز و داستان پهلوانان برایمان سخن گفت.

پس از یک روز پرکار، روی بستر ساده‌ام خوابیدم تا فردا دوباره به خانواده‌ام در مزرعه و نگهداری دام‌ها کمک کنم. زندگی ما ساده و همراه با کار و همکاری بود، اما سنگینی مالیات و محدودیت‌های طبقاتی برای خانواده‌های روستایی دشواری‌هایی ایجاد می‌کرد.