مطالب درسی

معنی درس هفدهم خاموشی دریا فارسی یازدهم؛ آرایه‌ ها و معنی کلمات

معنی درس هفدهم خاموشی دریا فارسی یازدهم صفحه ۱۴۰ و ۱۴۱، همراه با معنی متن و کلمات، آرایه‌های ادبی و نکات زبانی و فکری.

در درس هفدهم فارسی یازدهم، چند قطعۀ کوتاه و اندیشه‌برانگیز از رابیندرانات تاگور آمده است. در ادامه، هر بخش را همراه با معنی روان، قلمرو زبانی، قلمرو ادبی و پیام اصلی بررسی می‌کنیم تا نکات مهم درس برای مطالعه و مرور امتحانی در دسترس باشد.

از شعله
به خاطر روشنایی‌اش
سپاس گزاری کن،
امّا چراغدان را هم
که همیشه صبورانه در سایه می‌ایستد،
از یاد مبر.
✓ معنی: از کسانی که آشکارا به تو آگاهی، روشنی و سود می‌رسانند سپاسگزار باش؛ اما افرادی را نیز که بی‌ادعا و دور از توجه دیگران، زمینه‌ساز این روشنی و موفقیت هستند، فراموش نکن. انسان باید قدر همۀ کسانی را که مستقیم یا غیرمستقیم در زندگی او نقش دارند، بداند.

قلمرو زبانی:
چراغدان: وسیله یا جای قرار گرفتن چراغ.
سپاس گزاری: تشکر و قدردانی.
روشنایی: نور؛ در مفهوم متن، آگاهی و دانش.
از یاد مبر: فراموش نکن.
عبارت: سه جمله.
سپاس گزاری: مفعول.
چراغدان: مفعول.

قلمرو ادبی:
شعله: نماد و استعاره از افراد روشنگر و خدمتگزار.
چراغدان: نماد کسانی که بی‌ادعا و فروتنانه زمینه را برای روشنگری و خدمت دیگران فراهم می‌کنند.
سپاس گزاری از شعله: تشخیص؛ شعله مانند انسان در نظر گرفته شده است.
صبورانه ایستادن چراغدان: تشخیص.
در سایه ایستادن: کنایه از خودنمایی نکردن و دور ماندن از توجه دیگران.
روشنایی / سایه: تضاد.
واج‌آرایی: تکرار صداهای «س» و «ش».

پیام: قدردانی و سپاسگزاری فقط نباید از افراد مشهور و آشکار باشد؛ کسانی که بی‌نام و نشان زمینه‌ساز موفقیت و آگاهی دیگران هستند نیز شایستۀ قدردانی‌اند.

گریه کنی اگر
که آفتاب را ندیده‌ای
ستاره‌ها را هم
نمی‌بینی.
✓ معنی: اگر به خاطر نداشتن یک نعمت یا فرصت بزرگ، پیوسته ناراحت و ناامید باشی، ممکن است فرصت‌ها و داشته‌های دیگری را که در اختیار داری نیز نبینی و از دست بدهی. پس نباید حسرت یک نداشتۀ بزرگ، ما را از دیدن داشته‌های دیگر بازدارد.

قلمرو ادبی:
آفتاب: استعاره از فرصت‌ها و خواسته‌های بزرگ و ارزشمند.
ستاره‌ها: استعاره از فرصت‌ها و نعمت‌های کوچک‌تر و در دسترس‌تر.
آفتاب / ستاره: مراعات نظیر.

پیام: قدر فرصت‌های موجود را بدانیم. حسرت چیزی که نداریم نباید سبب شود داشته‌ها و فرصت‌های فعلی خود را نادیده بگیریم.

ماهی در آب خاموش است و
چارپا روی خاک هیاهو می‌کند و
پرنده در آسمان آواز می‌خواند.
آدمی،
امّا
خاموشی دریا و
هیاهوی خاک و
موسیقی آسمان را در خود دارد.
✓ معنی: ماهی در آب ساکت است، جانوران زمینی بر روی خاک جنب‌وجوش و هیاهو دارند و پرندگان در آسمان آواز می‌خوانند؛ اما انسان موجودی جامع‌تر است و ویژگی‌های گوناگون این موجودات را در وجود خود دارد. او هم می‌تواند سکوت و آرامش داشته باشد، هم به فعالیت و هیاهو بپردازد و هم روح و اندیشۀ خود را به سوی آزادی و تعالی سوق دهد.

قلمرو زبانی:
خاموش: ساکت.
خاموشی: سکوت.
چارپا: جانوری که چهار پا دارد.
هیاهو: غوغا، سروصدا و جنب‌وجوش.
آدمی: انسان.
عبارت: چهار جمله.
خاموش: مسند.
خاموشی: مفعول.

قلمرو ادبی:
ماهی: نماد سکون و آرامش.
چارپا: نماد حرکت و زندگی زمینی.
پرنده: نماد آزادی و رهایی.
ماهی در آب خاموش است: تشخیص.
چارپا روی خاک هیاهو می‌کند: تشخیص.
خاموشی دریا: تشخیص و استعاره.
هیاهوی خاک: تشخیص و استعاره.
دریا: مجاز از موجودات دریایی.
خاک: در کاربرد نخست مجاز از خشکی و در کاربرد بعدی مجاز از موجودات زمینی.
آسمان: در «موسیقی آسمان» مجاز از پرندگان.
خاموشی / هیاهو: تضاد.
خاک / آسمان: تضاد.
آواز / خاموشی: تضاد.
آب / خاک / آسمان: مراعات نظیر.

پیام: برتری و جامعیت انسان. انسان توانایی‌ها و حالت‌های گوناگونی را در وجود خود جای داده و می‌تواند میان آرامش، حرکت و تعالی روحی پیوند برقرار کند.

هنگامی که
در فروتنی،
بزرگ باشیم،
بیش از همه به آن بزرگ نزدیک شده‌ایم.
✓ معنی: بزرگی حقیقی انسان در تکبّر و خودبرتربینی نیست؛ بلکه هرچه انسان با وجود ارزش و توانایی‌هایش فروتن‌تر باشد، به خداوند که بزرگ حقیقی است نزدیک‌تر می‌شود. بنابراین فروتنی نه نشانۀ کوچکی، بلکه یکی از نشانه‌های بزرگی انسان است.

قلمرو زبانی:
فروتنی: تواضع و دوری از تکبّر.
آن بزرگ: خداوند.
بزرگِ اول: مسند.
بزرگِ دوم: متمم.
عبارت: دو جمله.

قلمرو ادبی:
بزرگ / بزرگ: تکرار و واژه‌آرایی.
واج‌آرایی: تکرار صدای «ب».
در این قطعه میان فروتنی و بزرگی نیز نوعی تقابل معنایی زیبا دیده می‌شود؛ شاعر بزرگی واقعی را در فروتنی می‌داند.

پیام: فروتنی سبب بزرگی و نزدیکی انسان به خداوند می‌شود. ارزش حقیقی انسان با تکبّر افزایش نمی‌یابد، بلکه تواضع نشانۀ بزرگی اوست.

ممکن
از ناممکن می‌پرسد:
«خانه‌ات کجاست؟»
پاسخ می‌آید:
«در رؤیای یک ناتوان.»
✓ معنی: بسیاری از کارهایی که «ناممکن» به نظر می‌رسند، در حقیقت تنها در ذهن افراد ناامید و ناتوان ناممکن هستند. انسان توانمند و امیدوار با تلاش و پشتکار به جای تسلیم شدن در برابر دشواری‌ها، برای رسیدن به هدف خود کوشش می‌کند. پس نباید پیش از تلاش، کاری را غیرممکن بدانیم.

قلمرو زبانی:
ممکن: شدنی و امکان‌پذیر.
ناممکن: ناشدنی و غیرممکن.
رؤیا: آنچه انسان در خواب می‌بیند؛ همچنین آرزو و خیال.
ناتوان: کسی که توانایی انجام کاری را ندارد.
عبارت: چهار جمله.
در جملۀ پایانی، فعل «است» به قرینۀ لفظی حذف شده است.

قلمرو ادبی:
ممکن / ناممکن: تضاد.
ممکن: نماد انسان‌های توانمند و امیدوار.
ناممکن: نماد انسان‌های ناامید و ناتوان.
پرسیدن «ممکن» و پاسخ دادن «ناممکن»: تشخیص؛ مفاهیم انتزاعی مانند انسان سخن می‌گویند.
پرسش / پاسخ: تناسب و تقابل.
خانه داشتن برای «ناممکن»: تشخیص.
واج‌آرایی: تکرار صداهای «م» و «ن».

پیام: از ناامیدی دوری کنیم و پیش از تلاش، چیزی را ناممکن ندانیم. امید، اراده و کوشش می‌توانند بسیاری از موانعی را که غیرممکن به نظر می‌رسند، از میان بردارند.

معنی کلمات درس هفدهم خاموشی دریا فارسی یازدهم

چراغدان: وسیله یا محلی برای قرار دادن چراغ
روشنایی: نور؛ در مفهوم درس، دانش و آگاهی
سپاس گزاری: تشکر و قدردانی
خاموشی: سکوت و بی‌صدایی
چارپا: جانوری دارای چهار پا
هیاهو: غوغا، سروصدا و جنب‌وجوش
آدمی: انسان
فروتنی: تواضع، متواضع بودن و دوری از تکبّر
آن بزرگ: اشاره به خداوند
ممکن: شدنی و امکان‌پذیر
ناممکن: ناشدنی و غیرممکن
رؤیا: خواب و خیال؛ آنچه انسان در خواب می‌بیند
ناتوان: فاقد توان و قدرت کافی

مفهوم کلی درس خاموشی دریا

قطعه‌های درس «خاموشی دریا» هر کدام با زبانی کوتاه و نمادین، بخشی از تجربۀ انسانی را بیان می‌کنند. قدردانی از دیگران، استفاده از فرصت‌ها، شناخت توانایی‌های انسان، فروتنی و امید به انجام کارهای دشوار مهم‌ترین اندیشه‌هایی هستند که این درس بر آنها تأکید می‌کند.
بیشتر بخوانید:
اگه خوب بود امتیاز بده

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا