جواب درس اول پیام های آسمان نهم | تو را چگونه بشناسم؟

درس اول پیام‌های آسمان نهم، «تو را چگونه بشناسم؟»، دربارهٔ شناخت صفات خداوند و معنای حمد و تسبیح است. در این مطلب از تاپ ناپ، پاسخ فعالیت‌های کلاسی صفحه‌های ۱۱، ۱۴ و ۱۷، خودت را امتحان کن و پیشنهادهای صفحهٔ ۱۸ را می‌خوانید.

جواب فعالیت کلاسی صفحه ۱۱ پیام‌های آسمانی نهم

۱ـ صفت‌هایی را که در این شعر به خدا نسبت داده شده است، بیان کنید.

پاسخ: خداوند پاک، یکتا، راهنما، حکیم، بزرگ، بخشنده، مهربان، صاحب فضل و سزاوار ستایش است. او بی‌نیاز و بی‌مانند است، همیشه بوده و همیشه خواهد بود و از هر عیب، خطا، درد، رنج و کاستی دور است. عزت، شکوه، دانایی، بخشندگی و سخاوت نیز از صفاتی هستند که شاعر به خدا نسبت می‌دهد.

۲ـ چه صفات دیگری از خدا می‌شناسید، که در این شعر به آن اشاره نشده است؟

پاسخ: شنوا، بینا، آمرزنده، توبه‌پذیر، روزی‌دهنده و عادل.

نمونه با نام عربی صفات: سمیع یعنی شنوا؛ بصیر یعنی بینا؛ غفور یعنی بسیار آمرزنده؛ توّاب یعنی بسیار توبه‌پذیر؛ رزّاق یعنی روزی‌دهنده.

جواب فعالیت کلاسی صفحه ۱۴ پیام‌های آسمانی نهم

با همفکری هم‌گروهی‌های خود بگویید چه صفتی از صفات خداوند در قرآن کریم بیشتر تکرار شده است؟ به نظر شما چرا؟

پاسخ: صفت رحمت و مهربانی خداوند که با نام‌های «رحمان» و «رحیم» بیان می‌شود. تکرار این صفت به ما یادآوری می‌کند که خداوند مهربان است و نباید از رحمت او ناامید شویم. شناخت مهربانی خدا باعث می‌شود با امید بیشتری به او روی بیاوریم و برای جبران اشتباهاتمان تلاش کنیم.

پاسخ کوتاه برای نوشتن: رحمت و مهربانی؛ زیرا خداوند می‌خواهد بندگانش به مهربانی او امیدوار باشند و از بازگشت به سوی او ناامید نشوند.

جواب فعالیت کلاسی صفحه ۱۷ پیام‌های آسمانی نهم

با همفکری اعضای گروه خود، برخی از صفاتی را که ویژهٔ ما مخلوقات است و نمی‌توان آنها را به خدا نسبت داد، بیان کنید.

پاسخ: نیازمندی، نادانی، فراموشی، خستگی، خواب، بیماری، ناتوانی، مرگ و محدود بودن به زمان و مکان از ویژگی‌های مخلوقات هستند و نمی‌توان آنها را به خدا نسبت داد؛ زیرا خداوند کامل و از هر نقص و نیازی پاک است.

جواب خودت را امتحان کن صفحه ۱۸ پیام‌های آسمانی نهم

۱ـ راه‌های شناخت صفات خداوند را نام ببرید و دربارهٔ هر کدام به اختصار توضیح دهید.

پاسخ: دو راه شناخت صفات خداوند، تفکر در قرآن و تفکر در جهان آفرینش است.

۱. تفکر در قرآن: خداوند در قرآن خود را معرفی کرده و از صفاتی مانند دانایی، مهربانی، آمرزندگی و عدالت خود سخن گفته است. چون خداوند بهتر از هرکس خود را می‌شناسد، معرفی او دقیق و بدون اشتباه است.

۲. تفکر در جهان آفرینش: با دقت در نظم، زیبایی و شگفتی‌های آفریده‌ها می‌توانیم نشانه‌هایی از علم، قدرت و حکمت خداوند را بشناسیم؛ برای مثال، هماهنگی اندام‌های بدن و نظم رشد گیاهان، زمینه‌ای برای اندیشیدن به صفات آفریدگار هستند.

۲ـ حمد و تسبیح خداوند به چه معناست؟

پاسخ: حمد یعنی ستایش خداوند به‌خاطر کمالات و خوبی‌های او؛ تسبیح یعنی پاک و منزّه دانستن خداوند از هر عیب و نقص.

مثال حمد: وقتی می‌گوییم «الحمدللّه»، خداوند را ستایش می‌کنیم؛ زیرا سرچشمهٔ همهٔ خوبی‌ها و کمالات است.

مثال تسبیح: وقتی می‌گوییم «سبحان‌اللّه»، خداوند را از نقص‌هایی مانند نادانی، ناتوانی و نیازمندی پاک می‌دانیم.

جواب پیشنهاد صفحه ۱۸ پیام‌های آسمانی نهم

۱ـ با مراجعه به آیات ۵۸ تا ۶۵ سورهٔ حج و آیات ۲۵ تا ۳۰ سورهٔ شوری، آیاتی را که در آن به شناخت خدا اشاره شده، یادداشت و آنها را با خطی زیبا بنویسید و در کلاس نصب کنید.

پاسخ: عبارت‌های زیر، بخش‌هایی از آیات مشخص‌شده هستند که صفات خداوند را معرفی می‌کنند. می‌توانید برای نوشتهٔ کلاسی خود از این نمونه‌ها استفاده کنید.

🌿 نمونه‌هایی از سورهٔ حج

🌿 نمونه‌هایی از سورهٔ شوری

۲ـ از دعاهای بسیار زیبا که به حمد و تسبیح خداوند پرداخته است، دعای جوشن کبیر و دعای روز عرفه است. با مراجعه به آنها برخی از صفات خدا را که در این دعاها ذکر شده است، استخراج کنید و در کلاس ارائه دهید.

پاسخ: نمونه‌هایی از صفات خداوند در این دو دعا عبارت‌اند از:

صفات خداوند در دعای جوشن کبیر

رحمان: بخشنده؛ رحیم: مهربان؛ کریم: بزرگوار و بخشنده؛ علیم: دانا؛ حلیم: بردبار؛ حکیم: دارای حکمت؛ عظیم: بزرگ.

صفات خداوند در دعای عرفهٔ امام حسین (ع)

جواد: بسیار بخشنده؛ سمیع: شنوا؛ بصیر: بینا؛ قدیر: توانا؛ رحیم: مهربان.

خلاصه درس اول پیام‌های آسمانی نهم

برای شناخت صفات خداوند می‌توانیم در قرآن و جهان آفرینش فکر کنیم. قرآن خداوند را با صفاتی مانند دانایی، مهربانی، آمرزندگی و بی‌نیازی معرفی می‌کند و نظم و شگفتی‌های آفرینش نیز نشانه‌هایی از علم و قدرت او هستند. خداوند مانند مخلوقات به غذا، خواب و استراحت نیاز ندارد و از هر عیب و نقصی پاک است. ستایش خداوند به‌خاطر خوبی‌ها و کمالاتش «حمد» و پاک دانستن او از هر نقص و کاستی «تسبیح» نام دارد.