تحقیق دانش آموزی در مورد قورباغه مناسب تمام پایه های تحصیلی (2)

آنچه در این مطلب خواهید دید
- تحقیق در مورد قورباغه
- قورباغه چگونه حیوانی است؟
- شکل ظاهری قورباغه بالغ چیست؟
- زیستگاه و محل زندگی قورباغه ها کجاست؟
- حقایقی در مورد قورباغه ها
- تغذیه قورباغه به چه شکل است؟
- تنفس قورباغه چگونه است؟
- تولید مثل قورباغه به چه شکل است؟
- چرخه زندگی و رشد قورباغه ها چگونه است؟
- انواع قورباغه ها چگونه اند؟
- قورباغه با وزغ چه تفاوتی دارد؟
- قورباغه ها در مواجهه با خطر از خود چه واکنشی نشان می دهند؟
تحقیق در مورد قورباغه
قورباغه چگونه حیوانی است؟
همانطور که گفتیم قورباغه جانوری است که هم میتواند در خشکی زندگی کند و هم در آب؛ به همین دلیل به این جانوران دوزیست گفته میشود. اما با این وجود قورباغهها بیشتر ترجیح میدهند در نزدیکی رودخانهها، رودها و یا در مکانهای مرطوب باشند؛ زیرا در صورتی که پوست بدنشان خشک شود، از بین میروند.
در فصلهای گرم سال این حیوانات به داخل آب میروند تا بدن خود را خنک نمایند و زمانی که هوا سرد میشود، ترجیح میدهند در معرض آفتاب قرار بگیرند تا گرم شوند. به دلیل اینکه درجه حرارت بدن قورباغهها با درجه حرارت آب اطراف آنها یکسان میشود، قورباغهها را تبدیل به موجوداتی بسیار خونسرد کرده است.
جالب است بدانید که این حیوانات هنگام خواب چشمان خود را نمیبندند و اغلب در شب بیدار هستند. به دلیل پوست حساسی که قورباغهها دارند در طول روز، زیر سایه برگها یا گلها استراحت کرده و شکار نمیکنند؛ در شب که هوا خنکتر از روز است، بدون نگرانی از آسیب به پوستشان به شکار میپردازند و با استفاده از چشمان بزرگ که توانایی دید در شب بالایی دارد، طعمهشان را شناسایی میکنند.
این جانوران از طریق شکار از جانداران کوچکتر مانند حشرات، تغذیه میکنند. قورباغهها به گونههای مختلفی از جمله قورباغه سبز، قورباغه نیزه سمی، ریزغوک، قورباغه چشم طلایی درختی و… تقسیم بندی میشوند.
شکل ظاهری قورباغه بالغ چیست؟
پوست آنها معمولا سبز رنگ است؛ اما در موارد نادر به رنگهای قهوهای، قرمز و آبی نیز دیده میشوند و بدنی نرم و مرطوب دارند. قورباغهها چشمانی درشت و بزرگ در بالای سر خود داشته و دهانی بزرگ دارند. سوراخهای بینی این جانوران بسیار کوچک است.
قورباغهها معمولاً بدون دم و چمباتمه زده هستند؛ یعنی اینکه در اکثر مواقع بدن خود را خم میکنند. پاهای عقبی این جانوران بلند بوده و برای پریدن مناسب است و همینطور یک زبان بلند چسبناک برای گرفتن شکار خود دارند.
دستهای این جانور هرکدام چهار انگشت و پاهایش هرکدام ۵ انگشت دارد که معمولاً تعدادی از این انگشتها برآمده هستند.
بین انگشتهای پای قورباغه پرههایی وجود دارد که به شنای بهتر این جانور کمک خواهد کرد. جالب است بدانید که بزرگترین قورباغه شناخته شده در دنیا بیش از ۳۰ سانتیمتر طول و ۴ کیلوگرم وزن دارد و در قاره آفریقا زندگی میکند.
زیستگاه و محل زندگی قورباغه ها کجاست؟
قورباغه ها در سراسر جهان به جز مکان های بسیار سرد یافت می شوند. آنها بیشتر در جنگل های بارانی دیده می شوند. قورباغه ها به دلیل دو زیست بودن می توانند در آب یا در خشکی زندگی کنند. اکثر قورباغه ها بیشتر عمر خود را در آب می گذرانند و برخی نیز در سوراخ های زیرزمینی یا در درختان زندگی می کنند.
قورباغه ها شباهت هایی به خزندگان دارند که شامل پوست کشیده و بدون مو است اما این دو گونه نیازهای بسیار متفاوتی دارند. قورباغه به عنوان دو زیست و نه خزنده طبقه بندی می شود زیرا بر خلاف خزندگانی که می توانند در شرایط بسیار خشک زندگی کنند، به زیستگاهی با آب فراوان نیاز دارند.
بنابراین می توان گفت ایده آل ترین زیستگاه برای قورباغه ها نزدیک آب یا تالاب ها است. در این محل قورباغه ها می توانند تولید مثل کنند و غذای کافی نیز در دسترس داشته باشند.
حقایقی در مورد قورباغه ها
قورباغه ها گوش دارند و گوش های آنها درست پشت چشمانشان قرار گرفته است. همچنین قورباغه های نر گوش های بزرگتری نسبت به ماده ها دارند.
قورباغه ها به عنوان شاخص محیطی شناخته می شوند زیرا آنها نسبت به تغییرات محیطی بسیار حساس هستند. معمولاً قورباغه ها اولین جاندارانی هستند که تحت تأثیر تغییرات زیست محیطی قرار می گیرند. بنابراین نسبت به سایر گونه ها (از جمله انسان) خیلی سریع تر در مورد مشکلات زیست محیطی هشدار می دهند.
صدا یا قور قور قورباغه منحصر به نوع آن است. قورباغه ها با عبور هوا از حنجره در گلو این صدا را ایجاد می کنند. در اکثر قورباغه ها صدا توسط یک یا چند کیسه صوتی تقویت می شود. صدای برخی از قورباغه ها به قدری بلند است که می توان آن را تا یک مایل دورتر شنید. دلیل اصلی ایجاد این صدا این است که به قورباغه های نر اجازه داده شود جفت خود را جذب کنند.
قورباغه ها جانداران خونسردی هستند که برای بالا نگهداشتن سوخت و ساز بدن نیازی به غذا خوردن ندارند. به همین دلیل در شرایط سخت برخی از قورباغه ها وارد حالت کاهش فعالیت بدنی می شوند و می توانند ماه ها در این حالت باقی بمانند.
تغذیه قورباغه به چه شکل است؟
همانطور که گفتیم قورباغهها گوشتخوار بوده و از حشراتی مثل پروانه، پشه، سنجاقک، ملخ، و جانورانی مانند بچه لاک پشت، عنکبوت، حلزون، کرم و حتی ماهیهای کوچک برای غذا استفاده میکنند.
بد نیست بدانید که این جانور در مواقع خاص و گرسنگی زیاد، هم نوعهای نوزاد خود را نیز میخورد. برخی از قورباغهها که اندازه درشتتری دارند از موش نیز تغذیه خواهند کرد. این جانوران دندان ندارند؛ اما آروارههای قدرتمندی داشته که طعمه را له میکند و از زبان بلند و عضلانی خود که حاوی یک مخاط بسیار چسبناک است؛ برای گرفتن جانوران ریزتر مانند حشرات استفاده خواهند کرد و غذایشان را نمیجوند.
زمانی که زبان قورباغه به طرف طعمه پرتاب میشود، این مایع مخاطی نرم بوده و به طعمه میچسبد؛ پس از اینکه قورباغه شکار را به نزدیک دهان خود میبرد، مایع کمی سفتتر خواهد شد که مانع از فرار کردن طعمه و یا آسیب رساندن آن به درون دهان قورباغه شود. چشمان قورباغهها علاوه بر دیدن، یک کارکرد منحصر به فرد نیز دارد.
این جانوران از چشمان خود برای بلعیدن غذا بهره میگیرند؛ به این صورت که به محض وارد شدن غذا از طریق دهان، چشمان قورباغهها به سمت پایین میاید و با ترشح نوعی بزاق، به بلع بهتر غذا کمک خواهد کرد.
همچنین علاوه بر زبان و بزاق چشم قورباغهها از روشهایی مانند پرتاب پنجه و حتی پوست خود میتوانند طعمه را جذب نمایند و آن را شکار کنند. جالب است بدانید که قورباغهها از طریق نوشیدن آب از آن استفاده نمیکنند؛ بلکه آب مورد نیاز بدنشان را از طریق پوستشان جذب میکنند.
تنفس قورباغه چگونه است؟
زمانی که این جانوران در آب هستند از طریق آبشش نفس میکشد؛ اما وقتی که روی خشکی میآیند، میتوانند به دو صورت نفس بکشند. برای تنفس در خشکی هم میتوانند از راه بینی و شش نفس کشیده و هم میتوانند اکسیژن را از طریق پوست خود دریافت نمایند.
بیشتر وقتها آنها ترجیح میدهند هوا را از طریق پوست جذب کنند. در ضمن این جانوران هر چند وقت یکبار مانند مار پوست میاندازند و این پوست در صورت آسیب و خراش، میتواند خود را ترمیم کند؛ نکته جالب اینجاست که از پوست قورباغه برای مصارف دارویی استفاده میکنند.
تولید مثل قورباغه به چه شکل است؟
قورباغهها باید هر سال و معمولا در فصل بهار به محل جفتگیری بازگردند که معمولاً در کنار آبگیر یا دریاچه است. قورباغههای نر زودتر خود را به این مکان رسانده و یک ماده از خود ترشح میکنند و محدوده جفتگیری خود را مشخص مینمایند. پس از این کار قورباغه نر شروع به آواز خواندن و قورقور کرده تا توجه قورباغه ماده جلب شود و هر قورباغه ماده به سمت آواز مورد علاقه خود برود.
پس از این اتفاق قورباغه نر تخمهایی را که قورباغه ماده از قبل تولید کرده است را باردار میکند که این کار ممکن است چند روز زمان ببرد. سپس قورباغه ماده تخمها را که به صورت تودهای درآمده است، در آبگیر یا دریاچه رها میکند.
بسیاری این تخمها توسط ماهیان و پرندگان خورده میشوند؛ اما آنهایی که باقی میمانند تبدیل به تعداد زیادی قورباغه خواهند شد. ضمناً این تخمها به وسیله ماده ژلاتین مانندی محافظت شده و نوزاد قورباغه در آن رشد خواهد کرد.
چرخه زندگی و رشد قورباغه ها چگونه است؟
قورباغه درون تخم دوره رشد محدودی را طی میکند و هنگامی که نوزاد از تخم بیرون میآید، میتواند با استفاده از دم بلندی که دارد، شنا کند. نوزاد قورباغه دارای باله است و پس از مدتی این بالهها ابتدا پاهای عقبی و سپس پاهای جلویی را تشکیل میدهند.
پس از اینکه پاها تشکیل شد ۶ هفته بعد دهان شروع به بزرگ شدن و رشد خواهد کرد. سپس ۱۰ هفته بعد چشمها نیز بزرگ شده و دم بچه قورباغه شروع به کوچک شدن کرده و در نهایت ناپدید میشود. بچه قورباغهها تا زمان بزرگسالی و رسیدن به بلوغ، در آب زندگی میکنند و از طریق آبشش نفس کشیده و بیشتر شبیه به ماهیها هستند.
زمانی که در آخرین مرحله رشد ریهها آغاز میشود، قورباغه میتواند از آب خارج شده و روی خشکی زندگی کند و از طریق شش نیز نفس بکشد. معمولا قورباغهها پس از سنین ۴ تا ۵ سالگی به بلوغ میرسند و میتوانند هر سال یک بار تولید مثل کنند و تعداد زیادی قورباغه دیگر به وجود بیاورند.
انواع قورباغه ها چگونه اند؟
قورباغهها در نقاط مختلف دنیا گونههای متفاوتی دارند و از نظر مکان زندگی، شکل و شمایل، سمی بودن یا نبودن با یکدیگر فرق دارند. در کشور ما نیز هفت گونه از قورباغههای موجود در دنیا وجود دارند. موارد زیر شامل تعدادی از انواع گونههای قورباغه هستند:
_گونه مردابی: این نوع قورباغهها اندازه بزرگتری داشته و هر کجا که آب باشد، ساکن میشوند. نرهای مردابی صدای بلندتری دارند و بلندتر هم آواز میخوانند.
این گونه از قورباغهها دو بار در سال تخم ریزی کرده و در زمستان به خواب زمستانی میروند. نوزادهای قورباغه مردابی در آب زندگی کرده و از موجودات کوچک تغذیه میکنند و نوع بالغ آنها از حشرات بزرگ و کوچک بهره میگیرند.
_گونه درختی: بسیاری از قورباغهها از گونه درختی هستند و تمام وقت خود را روی درختان میگذرانند و بیشتر در محیطهای مرطوب مانند شمال ایران زندگی میکنند.
قورباغه درختی برای پیدا کردن غذا، روی درختها رفت و آمد میکند و کمتر به سطح زمین میآید. روی پوست بدن این گونه از قورباغهها، خالهایی وجود دارد که در فصلهای مختلف کمرنگ و پررنگ میشوند. این گونه از حشرات موجود روی درختان تغذیه میکند.
_گونه چمن: این گونهها اندازه کوچکی داشته و بیشتر در قاره اروپا یافت میشوند. رنگ این جانوران به رنگ سبز چمنی است و زمانی که در محیطهای سبز و چمن مانند قرار بگیرند، میتوانند کاملاً خود را استتار نمایند.
_گونه خوراکی: شاید برایتان جالب باشد که بدانید در برخی از کشورها مانند فرانسه، چین، ژاپن، مالزی، کره و ویتنام از پاهای قورباغه خوراکی لذیذی درست میشود.
گونه خوراکی قورباغهها معمولاً اندازه بزرگتری داشته و رنگهایی مانند سبز، طلایی و زرد دارند. سالانه حدود یک میلیارد قورباغه در دنیا توسط انسانها شکار و خورده میشود.
_گونه سمی طلایی: این نوع قورباغه سمیترین موجود شناخته شده روی خشکی است و سم آن میتواند در مدت زمان یک دقیقه ۱۰ نفر انسان بالغ را بکشد. این جانور زرد و درخشان است و سمی که از پوست بدن خود ترشح میکند، شکار دچار گرفتگی شدید بدن کرده و در مدت کوتاهی قلب طعمه از حرکت میایستد.
معمولا گونه سمی طلایی قورباغه در جنگلهای کلمبیا زندگی میکند و تعداد محدودی دارد. اغلب قورباغههایی که رنگ خاص و فریبنده مانند آبی بنفش و طلایی دارند، سمی هستند و در مواقع احساس خطر، این سم را از خود ترشح میکنند.
قورباغه با وزغ چه تفاوتی دارد؟
با اینکه این دو جانور به هم شبیه هستند، اما با یکدیگر فرقهای زیادی دارند. وزغ نیز مانند قورباغه دوزیست بوده اما اندامی بزرگتر و چاقتر نسبت به قورباغه دارد. پوست بدن وزغ نیز برخلاف قورباغه خشک بوده و حالت زگیل مانند دارد.
قورباغه پاهای بلند و دستهای کوتاهی دارد، به همین دلیل ترجیح میدهد به جای راه رفتن بپرد؛ اما دست و پاهای وزغ تقریباً هم اندازه بوده و معمولاً راه میرود.
تخمهای وزغ مانند یک رشته دراز بوده و تعداد تخم کمتری را خواهند گذاشت؛ اما قورباغهها در یک زمان معین، یک توده بزرگ از تخم را به جای میگذارند. چشمهای وزغ نیز رو به پایین و کشیده بوده و همچنین صدای او از صدای قورباغه خوش آهنگتر است.
قورباغه ها در مواجهه با خطر از خود چه واکنشی نشان می دهند؟
شکارچیان قورباغهها معمولاً مارها، مارمولکها، اردکها، موشهای بزرگ و پرندگان شکاری هستند و همانطور که گفتیم یکی از مهمترین ابزار قورباغهها هنگام مواجهه با دشمنانشان، ترشح سم از پوست بدن است. اما برخی از قورباغهها سمی نیستند و ناچارند با استفاده از روشهای دیگر از خود محافظت کنند.
به این دلیل که قورباغهها موجوداتی دوزیست هستند؛ میتوانند از آب جهت استتار خون استفاده کنند و در هنگام بروز خطر با سرعت از خشکی به درون آب بپرند و شناکنان از مهلکه بگریزند.
رنگ بدن قورباغهها نیز باعث میشود که آنها بتوانند در مناطق سرسبز به خوبی خود را از دید دشمنان پنهان کنند، بدون اینکه دیده شود. ضمناً قورباغهها یک روش جالب برای گول زدن شکارچیانشان دارند و آن این است که گاهی اوقات خود را به مردن میزنند تا نجات پیدا کنند.
همچنین این جانوران از روشهای دیگری مانند تقلید صدا، باد کردن کیسههای صوتی و حتی ادرار کردن برای محافظت از خود در مقابل خطرات استفاده میکند. طول عمر این جانوران معمولاً بین ۱۰ تا ۱۵ سال است.
سخن آخر
قورباغهها موجوداتی بامزه و مفید برای طبیعت هستند و برخی از افراد دوست دارند از آنها به عنوان حیوان خانگی استفاده نمایند. ابتدا به شما توصیه میکنیم که این کار را نکنید؛ زیرا این جانور غرایضی دارد که فقط در طبیعت تامین میشود و نگهداری آن در منزل میتواند موجب کاهش عمر قورباغه شود.
اما در صورتی که به این کار علاقه دارید، میتوانید از آکواریوم استفاده نمایید و هم محیط خشکی و هم محیط آبی را برای زندگی این جانور فراهم آورید. ضمناً باید به نوع تغذیه و رفتارهای طبیعی این جانور نیز آشنایی و توجه داشته باشید.
بیشتر بخوانید :
تحقیق در مورد غذای پرندگان + پاسخ 8 سوال درباره غذای پرندگان