تحقیق در مورد سوره شعرا+ مقاله دانش آموزی درباره سوره شعرا

آنچه در این مطلب خواهید دید
تحقیق در مورد سوره شعرا
علت نامگذاری سوره شعرا
این سوره به دلیل این که در آیات پایانی آن از شاعران سخن به میان آمده، به نام سوره شعرا نامگذاری شده است. از نام های دیگر این سوره می توان به سوره جامعه اشاره کرد. زیرا در این سوره درباره مسائل مختلف اعتقادی مانند توحید، معاد، نبوت و همچنین سرگذشت پیامبران و قومشان سخن گفته شده است. به دلیل اینکه این سوره با حروف مقطعه طسم شروع شده، به آن سوره طسم (خوانده می شود طا سین میم) هم گفته می شود.
تعداد آیات سوره شعرا
سوره شعرا دارای 227 آیه است.
تعداد کلمه و حروف سوره شعرا
سوره شعراء شامل 1223 کلمه و 5630 حرف است.
محتوای سوره شعرا
سوره شعراء بیشتر به سبب دلداری دادن به حضرت محمد (ص) بخاطر این که از تکذیب قرآن از طرف قومش و مجنون و شاعر خواندنش آزرده شده بود نازل شده است. به همین دلیل ابتدای سوره با آیه ( تلک آیات الکتاب المبین ) آغاز می شود. در این سوره با بیان سرگذشت پیامبران پیشین و همچنین عاقبت مشرکین و منکرین، تکذیب کنندگان قرآن را تهدید و هشدار می دهد.
داستان ها و روایت های تاریخی پیامبران
قرآن در سوره شعرا به بیان سرگذشت چند تا از پیامبران و نحوه برخورد مشرکین با دعوت پیامبران می پردازد. قرآن در آیه ده تا شصت و هشتم سوره شعراء درباره داستان حضرت موسی و دعوت او از فرعون به یگانه پرستی، مبارزه با جادوگران و ساحران، مهاجرت قوم بنی اسرائیل به همراه حضرت موسی و شکافته شدن دریا و عبور آنها و غرق شدن فرعونیان در آب اشاره می کند.
آیات شصت و نه تا هشتاد و نه درباره سخن گفتن حضرت ابراهیم با پدرش و مردمش و درخواست استغفار و آمرزش برای آنها صحبت شده است.
آیات مشهور سوره شعرا
دعوت پیامبران بدون طلب هیچ گونه مزدی
وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ
من برای این دعوت، هیچ مزدی از شما نمی طلبم؛ اجر من تنها بر پروردگار عالمیان است.
در آیه 109 سوره شعراء قرآن از زبان حضرت نوح سخن می گوید و اشاره به این نکته دارد که پیامبران در برابر دعوت و ابلاغ دین الهی هیچ اجر و مزدی دریافت نمی کنند و مزد آنها را خداوند پرداخت خواهد کرد. در واقع پیامبران و مبلغان دینی نباید انتظار هیچ مزدی از مردم داشته باشند.
دعاهای حضرت ابراهیم
رَبِّ هَبْ لِي حُكْمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ
وَاجْعَل لِّي لِسَانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ
وَاجْعَلْنِي مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ
وَاغْفِرْ لِأَبِي إِنَّهُ كَانَ مِنَ الضَّالِّينَ
وَلَا تُخْزِنِي يَوْمَ يُبْعَثُونَ
يَوْمَ لَا يَنفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ
لَّا مَنْ أَتَى اللَّـهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ
پروردگارا، به من دانش عطا كن و مرا به صالحان ملحق فرماى، و براى من در میان آيندگان آوازه نيكو گذار، و مرا از وارثان بهشت پر نعمت گردان، و بر پدرم ببخشاى كه او از گمراهان بود، و روزى كه مردم برانگيخته مى شوند رسوايم مكن: روزى كه هيچ مال و فرزندى سود نمى دهد، مگر كسى كه دلى پاک به سوى خدا بياورد.
در آیات 83 تا 89 سوره شعراء حضرت ابراهیم با خداوند مناجات و راز و نیاز و اظهار حاجت می کند تا به مردم بیاموزد که هر چیزی که می خواهند در این دنیا و جهان آخرت به دست بیاورد باید از خداوند طلب کنند. مطالبه علم و دانش، پیوستن به صالحان و نیکوکاران، درخواست عاقبت بخیر شدن و به بهشت رفتن، بخشیده شدن گناهان والدین و رسوا نشدن در روز محشر از دعاهای حضرت ابراهیم می باشد.
آیه انظار
وأَنْذِرْ عَشیرَتَکَ الْأَقْرَبین
و خویشانِ نزدیکت را هشدار ده. پیامبر گرامی اسلام بعد از نازل شدن آیه دویست و چهارده سوره شعراء، چهل نفر از خویشاوندان خود را به مهمانی دعوت کرد و از آنها درخواست کرد که به خداوند ایمان بیاورند و مسلمان بشوند. پیامبر فرمودند که هر کسی مسلمان بشود جانشین او خواهد بود، از آن جمع فقط امام علی (ع) به حضرت محمد (ص) و دین اسلام ایمان آورد.
آیه خفض جناج
وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
و براى آن مؤمنانى كه تو را پيروى كرده اند، بال خود را فرو گستر.
خداوند در آیه دویست و پانزده سوره شعراء به پیامبر(ص) دستور می دهد که با کسانی که به او ایمان آورده اند در اوج عطوفت و محبت رفتار کند. آنها را دور خود جمع کند و به تعلیم و تربیت آنها بپردازد.
سخن پیامبران و امامان درباره سوره شعراء
حضرت محمد (ص) درباره سوره شعراء می فرماید: هر شخصی که سوره شعراء را قرائت کند به ازای هر کسی که به محمد، عیسی، صالح، شعیب، ابراهیم و هود ایمان آورده و یا منکر آنها شده باشد، ده حسنه و پاداش دریافت خواهد کرد.
امام صادق (ع) درباره سوره شعراء می فرماید: هر کس سوره شعرا را در شب جمعه قرائت کند، از اولیای خداوند خواهد بود و خداوند او را در جنة العدن که جایی در وسط بهشت است با پیامبران قرار می دهد. او هرگز در دنیا پریشان نمی شود و در روز آخرت پاداش او بهشت است تا راضی و خوشنود شود.
بیشتر بخوانید: